Gecenin bir yarısı...Bizim evin yola bakan yerdeyim,bana en çok baktigin yer vardı ya oradayım işte,Hemen tepemde ki kumruların sesi çıldırtıyor beni!Hani uzaklar nasibim de sadece iki kanadım eksik sanki,Neyse işte...O,serseri çocuk yine geçti kapı önündenOnun dışında mahalle bom-boşŞu yorgun rüzgarların da başka işi yok ,Öyle yalnızlığı üflüyor!Şarkı da bulamıyorum dinleyecek,Anlayacağın eskittim her bir şeyiGece vardiyasından gelen terli işçiler gibiyim,Yorgun ve bitkin,Can pazarına satılığa vermisler canımı,Çocuklu bir evi ateşe vermişlerCanımı petrol kuyularında yakmışlar,Dünyanın bir köşesinde,iki mevsim arasında kalmışım,Kış aylarını bekliyorum işte,belki geçer diyeAma ben kış aylarında da böyle idim,yine özlüyordum,yine bekliyordum..Neyse...iyi ki şu cır cır böcekleri var;yoksa sensizlikten ölürdüm burada ben..
Bir şey diyeyim de kızma sakın!Sanki sen sen kuş olupta gitmişsin eski bir trenle,Bu gök karaya boyanmış.Çok merak ediyorum seni,ince bir sizi kırıyor kollarımı,Hep böyle başlıyor üzülmelerim,Mesela, kendi kendime aceba saçlarını kesti mi diyorum,kıyma onlara sakın!sakın kıyma!sen zaten inceciktin bir gül dalıydın,Hiç kızamazdım sana,çünki kıyamazdım,Kaç kez sen deyipte sonunu getiremediğim cümleler kurdum.Çünki,hiçbir cümleye sığmayacak kadar uzun ve hiç bir kelimenin ifade edemiyeceği kadar derindinElden düşme aşklar değildi benim istediğim ya yüreğine sahip olmalıydım yada hiç,işte hep böyle başlıyor pişmanlıklarım,Daha mı çok sevmeliydim diyorum kendi kendime,Ama eskiden böyle severlerdi eminim,
Biliyormusun?Herşeyden usandım,hem de herşeyden...güneşle başlayan ve geceyle biten günlerden bahsediyorum,Şimdilerde dağınık bir oda gibiyim, bir deli rüzgâr arıyorum beni toplayacak,toparlayacak,birde üç beş yıldız..Sen gelince saçlarında kendiliğinden açacak,seni düşünüyorum...şimdi yitik bir gün batımıdır yüzüm solan,Batık bir gemi bakışlarım,Fikrim hapishane,Suçum henüz kesinleşmedi,Ama köyüm tarlaların da gelincikler boyun bükmüştür çoktan,Ismarlamadığım yağmur, savrulmadığım yel kalmadı,çok olmadı sen gideli,Aylar yıllar kenarda bekler,geceye doğru giden trenleri gözleyen çocuklar gibi,Bu sensiz üçüncü yaz,Neyse...
Şimdi boynuna dolanmıştır lâle’ler,O gözlerin ipek yolu idi ömrümün,Yaşarmak yeşermektir derdin hep,Sen göz olurdun bende gözyaşı.Beraber sızlar, beraber ağlar, beraber güler,Ve beraber yeşerirdik kışı hiç gelmeyen ülkelerde.Yaşamak o zamanlar güzeldi ve daha bir anlamlı idi o zamanlar,çunki sen vardın,Ayrılıklara ve yalnızlıklara hiç işimiz düşmezdiDaha doğrusu tanımıyordukMeğer,Mutluluk, bir çocuğun yurümesi,Ya da kelebek olup uçmasıymış ipek böceğinin,Kotülüklerin,çirkinliklerinDereye inen perilerin bir sebebiIrmakların denize kavuşmasının bir adı olmalıydı.sen de olmalıydın da,,Neyse...
Kadirhan TÜRKOĞLU