Şimdi
Fakirliği fark etmezdik Dünya deyip cenk etmezdik Tebessümü terk etmezdik Şimdi gülen yüz’mü kaldı? Kar fırtına elde değnek Yanar yürek dost diyerek Dağ aşılır…
siir.gumushaneliler.net
1970 Gümüşhane doğumluyum. İstanbul'da yaşıyorum evli ve bir kız çocuk babasıyım.
ESERLERİ
1-'Bir Babanın Dilinden' şiir kitabı.
2-Gaz Lambası şiir kitabı.
Bu şaire ait bütün şiirler yayın sırasıyla listelenir. Dinlenebilen şiirlerde kart üzerinde Dinle etiketi bulunur.
Fakirliği fark etmezdik Dünya deyip cenk etmezdik Tebessümü terk etmezdik Şimdi gülen yüz’mü kaldı? Kar fırtına elde değnek Yanar yürek dost diyerek Dağ aşılır…
Edirne'den Kars'a,Kars'tan, Ağrı'ya Yoktur sözlerimde,Vallahi riya Düşmez bana kibir,varken Kibri'ya Yaradan için ben,köy, kenti sevdim Her bacanın tütsün,dumanı tütsün Güllerin içinde, bülbüller ötsün Bana…
Selam Olsun Küçücük bir evim,bir kaç tencerem Büyüktür Dünyadan,gönül pencerem Bulsaydım Aslı'yı olurdum Kerem Aşka yananlara,bol selam olsun Üfle yıkılırım,zayıftır cüssem Neyleyim bedeni,gönülde süssem…
Selam Hırsıza Kızmadım çalana,şiirle sabit Olmak mı gerekir,evliya abit Ne getir diyen ben,ne dedim al git Sobamı getirtti,duam hırsıza Ne için indiysem,bodruma indim Görünce…
Savaşırım... Savaşırım,ben benimle Görünmez ki,içte savaş Düşmandır kalp,şu beynimle Bitmek bilmez,hiçte savaş Savaşırım,ben benimle Yenen ekmek,aşta savaş Titrer ruhum,bedenimle Bitmek bilmez,başta savaş Savaşırım,ben benimle…
Saraylar İçinde, Sefil İstanbul. Ben benim ismimi bilmezken daha, tek isim öğrendim, sendin İstanbul. İsmine derdiler biçilmez paha, kaç ismi yazmadan çizdin İstanbul. İsmin…
Ben benim ismimi,bilmezken daha Tek isim öğrendim,sendin İstanbul İsmine derdiler,biçilmez paha Kaç ismi yazmadan,çizdin İstanbul İsmin miydi seni,değerli kılan Kendine yetseydin,kendin İstanbul Oysa ben…
Sanki Benim Umutlarım,korkularım Gölgem gibi,yürümekte Kaçar bazen,uykularım Sanki benim,hükümette Hüzünlerim,,sevinçlerim Nefes gibi,hükmetmekte Hüzün verir,övünçlerim Sanki benim,zülümette Hayallerim,arzularım Dağlar gibi,hep yüksekte Dönüp nefsim,sorgularım Sanki benim,sarp…
Parkinson... Ah etmedim sana inan Ne ilk günden nede şuan Şahit olsun yüce Kur-an Kula ahım bil parkinson Sorguladı nice aptal Al sorunu başına…
Özledim Baba Babamın omzunda halıdan heybe O heybede gözü olan on bebe On canı bakıp büyüten baba Elinden yediğim aşı özledim Bir çift öküzü…
Ömrüm Ne tarafa dönüp baksam Gündüzlerin aynen akşam Hangi güne ağıt yaksam Beyhude geçen ömrüm Çocukluğu geçtim hele Düşürdün hep elden ele Gençliğimi verdin…
Ölüm Sen arkada bizler önde Yürüyoruz aynı yönde Bir bak dersin hele dön de Her yolcuyu geçer ölüm Yol uzundur durmak bilmez Edirne,Kars,Şırnak bilmez…
Olur Kalbim temiz diyenler uyur gezer olur Namazsız müslümanın kalbi mezar olur Dedikodu yapanın sevabı yok olur Onu dinleyenin de günahı çok olur Makamını…
O Gün Doğdu Adaletten,yoktu eser Şaşırmıştı,cümle beşer Belirsizdi,hayırla şer O gün doğdu,can Ahmet'im Kız çocuğu,elem ardı Doğduğu an,mezar vardı Mazlumlara,dünya dardı O gün doğdu,can…
Nefsim... Gel seninle anlaşalım Ver hakkımı ödeşelim Yıllar yılı ayak,elim Sana hizmet etti nefsim Geçti zaman su misali Yaşattın hep boş hayali Ne Bekir’im…
Benzer üretim yoğunluğundaki başka şairlere hızlı geçin.