Nafiz Nayir

1972 de Kelkit’te doğdum. Doğuştan gurbet hayatıma yön vermiş ki babam beni görmeden bir yıl geçmiş. Üç yaşım da İstanbul’a taşınmışız. Çocukluğumu İstanbulda yaşadım. Dokuz yaşıma geldiğimde babam gurbetten gurbete Libya ya gitti. Bizde dedemin yanına köye döndük ve on yedi yaşıma kadar köyde kaldıktan sonra İstanbul’a döndüm bu gidiş gelişler benim hayatımın dönüm noktaları oldu. Olmam gereken yerlerde doğru zamanda olamadığıma inandım hep. Köyde İstanbullu İstanbul’da köylü diye çağırıldım. Bunları yazmamın nedeni aynı konuma düşmüş birçok insanımız olduğu gerçeğidir.Bu durumda mağdur olanların hep çocuklar olduğunu vurgulamaktır. Toplumda gurbet deyince akla baba gelmesine rağmen gurbetin asıl mağdurları geride kalan, diğer bir tabirle gurbet yolu bekleyenlerdir. Bunlar analar, eşler, çocuklardır. Benim hayatımın bir bölümü de böyle beklemekle geçti. İlkokulu İstanbul’da başlayıp köyde bitirdim. Liseyi Gümüşhane’de başlayıp İstanbul’da bitirdim. Üsküdar Örnek Lisesinden sonra Trakya Üniversitesi SHMYO’dan mezun oldum.
2000 yılında Fransa’ya yerleştim on beş yıl Fransa’da yaşadım ve 2015 yılında Türkiye’ye döndüm. Eğitimin yaşı olmaz diyerek Anadolu Üniversitesi Uluslararası ilişkiler bölümünde Lisansımı tamamladım ve mezun oldum.
2014 yılında kayıt yaptırdığım İstanbul Üniversitesi Auzef Tarih Bölümü 3.Sınıfındayım. Yayınlanmış Gurbetten insan manzaraları isimli bir kitabım var. 2008 yılında Normandiya Türkçe Dergisi çalışması, 2013 de Sadak Vadisi ve Satala Antik Kenti Tanıtım Derneğininin kurucu Başkanlığını yaptım.
Evliyim ve 9 yaşında bir kızım var.