Görüyor musun!
Ne oldu bizlere dürüsttük hani, Yetimi garibi kollardık hani. Kalbimizi hemen yoklardık hani, Ümitler boş kaldı görüyor musun? Hepimiz herkesi sevip sayardı, Kardeşin yerine…
siir.gumushaneliler.net
İsmail Hayal 23.05.1969 tarihinde Gümüşhane Merkez Demirören Köyü’nde doğdu. Trabzon Atatürk İlköğretim Okulu ve Trabzon Endüstri Meslek Lisesi’ni bitirdi. 1993 yılında Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Bölümü Eğitim Programları ve Öğretimi Ana Bilim Dalından mezun oldu. Kars Kağızman’da sınıf öğretmeni olarak göreve başladı. 1995 yılında Ankara Etimesgut ve Balıkesir Çayırhisar’da kısa dönem olarak vatani görevini tamamladı.
Gümüşhane Kürtün ve Gümüşhane Merkez Kocayokuş İlköğretim Okulu Müdür Yetkili Öğretmenliği görevinde bulundu. 2004 yılında Rehber Öğretmen branşına geçerek Gümüşhane Rehberlik ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü’nde çalışmaya başladı. 24.11.2006 yılında Uzman Öğretmen oldu. Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetleri Bölüm Başkanlığı ve Müdür Yardımcılığı yaptı.
Ortaokul yıllarında başladığı resim, karikatür ve şiir çalışmalarını üniversite yıllarında geliştirdi. Karikatür, desen, şiir ve makaleleri Ankara Gündem, Gümüşhane Kuşakkaya, Gümüşkent, Gümüşkoza, Harşit’in Sesi ve Trabzon Türksesi Gazetesi’nde yayımlandı. Birçok ödüller aldı. Hayalce (Şiirler), Köyüm Demirören (Araştırma), Gümüşhaneli Şairler Antolojisi ve Fıkralarla Gümüşhane adlı yayımlanmış dört eseri bulunmaktadır. Hasret (Şiir), Göze (Şiir), Gümüşhane Türküleri ve Gümüşhaneli İz Bırakanlar (Araştırma) eserleri yayıma hazır durumdadır.
Gümüşhane Gazeteciler Derneği ve İLESAM üyesidir. Eğitim Bir Sen Basın Yayın Sekreterliği, GÜYAD (Gümüşhane İli ve İlçeleri Yardımlaşma ve Kalkındırma Derneği) Gümüşhane Temsilciliği yapmaktadır.
İsmail Hayal evli ve iki çocuk babasıdır.
Önce yakın tarihte eklenen şiirlere bakın.
Ne oldu bizlere dürüsttük hani, Yetimi garibi kollardık hani. Kalbimizi hemen yoklardık hani, Ümitler boş kaldı görüyor musun? Hepimiz herkesi sevip sayardı, Kardeşin yerine…
İlkin sahuralar kıskandı güzelliğini Zehirlerini sundu altın tepside şehirler Ve son bir mum ışığında gözlerini İstanbul diye tüvalime çizdiler Seni hasretime reva gördüler Şimdi…
Uzat bana ellerini çocuk Ben heybesinde zöhreleri getirdim sana En uzak sahillerden en mavi Denizyıldızlarını topladım umutla Ve sana getirdim çocuk Senin için derledim…
Bu şehirde hazan çok erken gelir Zigana üstüne söz düşer şimdi Gönül hanemizde aysbergler erir Harşit’in koynuna yüz düşer şimdi Bu şehirde yorgun, bağlar…
Bir dönüş türküsü takıldı bende İrşadı gönlüme nar düştü bugün En olmaz sualler soruldu dün de Virane bu bağdan yar düştü bugün Bülbül ile…
Bu kaçıncı tövbe kaçıncı isyan Kaçıncı günahtan boşluğa düşüş Üzerinde gezer yalan an be an Şeytan yüzündeki bir sahte gülüş Bu son olmalıdır en…
Bu şaire ait bütün şiirler ilk eklenenlerden başlayarak listelenir.
Dinle beni oğul kalsan da darda Namerdin aşına uzanmayasın Varlığı arama var belki darda Sakın ha mazluma dokunmayasın Sözünü bilmeyen, asi özüne Donacağın bilsen…
Bir pazar var canlar satar Ağla bugün ağla çocuk Soframıza bomba yağar Ağla bugün ağla çocuk Bak Filistin kan gölüdür Bağı viran son gülüdür…
Ne çabuk tükendi ardımda yıllar Kastınız ne idi ah o saçlarım Ne çare bulunmaz tükendi yollar Hazana yenildi ah o saçlarım Yalan mı yaşanan…
Bu kaçıncı tövbe kaçıncı isyan Kaçıncı günahtan boşluğa düşüş Üzerinde gezer yalan an be an Şeytan yüzündeki bir sahte gülüş Bu son olmalıdır en…
Bir dönüş türküsü takıldı bende İrşadı gönlüme nar düştü bugün En olmaz sualler soruldu dün de Virane bu bağdan yar düştü bugün Bülbül ile…
Bu şehirde hazan çok erken gelir Zigana üstüne söz düşer şimdi Gönül hanemizde aysbergler erir Harşit’in koynuna yüz düşer şimdi Bu şehirde yorgun, bağlar…
Uzat bana ellerini çocuk Ben heybesinde zöhreleri getirdim sana En uzak sahillerden en mavi Denizyıldızlarını topladım umutla Ve sana getirdim çocuk Senin için derledim…
İlkin sahuralar kıskandı güzelliğini Zehirlerini sundu altın tepside şehirler Ve son bir mum ışığında gözlerini İstanbul diye tüvalime çizdiler Seni hasretime reva gördüler Şimdi…
Ne oldu bizlere dürüsttük hani, Yetimi garibi kollardık hani. Kalbimizi hemen yoklardık hani, Ümitler boş kaldı görüyor musun? Hepimiz herkesi sevip sayardı, Kardeşin yerine…
Benzer üretim yoğunluğundaki başka şairlere hızlı geçin.