Kaç zamandır alacaklıyım yaşamaktan,hani her borç kendi kalıntısında alın teriah bir bilsem nedir beni çocuklaştıranşimdi hangi sularda oynarım ki?ruhumun dar açılarında sonbahar dokunuşlarısanki hastayim ve nefesim yataktanicedir halim duman içindebir şarkıdır tutturdum dudaklarımdabu kaçıncıdır koştuğum ben salıncaklaranereden bilirdim,saçlarım kelebek yuvasıavuçlarım aç ülkelerin ekmeğinereden bilirdim denizlere su taşıyanın gözlerim olduğunuanlatsam bilmezsin granit küsleriki bazen maviler içinde yıldırım olur sersem sabahlarımben,kaç zamandır sen göğsünde fırtınalı gemialabolara olmuşluğum dünlerin hatıralarıbilmezsin sel çıldırışlarımıhepsi bir yana:senler kadar benler de tuhaflaşıyorhani yağmurların bulutlara hakimiyetifarkında değilsin ama,sesimde bir kırlangıç yuva taşır sanauyku kıyılarda büyüyorumyarınların bitmeyen kavgalarındaanla ki; hayat bu.Sen sev beni.sev ki yol ışığa dönüşsüngecenin kendisini açığa çıkardığı limanlardasen ben de yağmur kadar sevinçsinsen yasa beni;bende ki hıçkırıkların musikisine tanık oladımların yakınken son hecen de bile beni sayıkla.Bak bana da,kırılgan gövdem seni ezberlesin.Ne zamandır giyindiğim yalnızlıklarda salkım salkım hüzünkendime merhaba deyişim seni bulduğumartık son bulsun kovalandığım yalnızlıklarbir şey olsun ; o,ben olsun, sana beni sunduğumve sen olsun herkesten giden umudum...
Dünyaya bakıyorumda herkes kendi içinde yabancıNeden böyleyim bilmiyorum.Yaşlandım bilmezlikler ardında.her şey hiç olurcasına tükenmişNe görüyorsam gözlerim arkasına yaslıkim uzanıyorsa bana,yağmur biliyorumaklımda bir sen içinde başka bensizliklerve seni benden götüren kimliksizler .şimdi yana yakıla bir mum altında söyleşiçekmecemde duran sessiz tabancadamarlarımda açık kovalayan kanbir bekleyiş,bir kıyametbir tek duvarlar bilir inzivalarıpencerelerimde gezen eyvahlarson sorgularin limanindan kalkmışkan içmiş ayrılıklar …
ben bir zamanlar cocuk olmaya mahkum ölü idim.ah! yazgı denen ne de derin bir gömü.mezarlar icinde dolasan bir umut,aşka büyüyen çiçekler,şimdi gün batımına uyur güneş,ve sabah...gülümseyecek uzaklardan kim bilir,bir tren dolusu güvercin beklemeknereye konacak o tebessumusimdi sevgilim bir yerde mavi,ilikli saçları göğün rıhtımınaelbet kokusu tüter karşı süleyman dağlardabenim kirpiklerim kırıknicedir taşlar dururum, bir agaci ne bir yaprak,ne bir dalnasil yasiyorum ben de bilmiyorumicimde olanlar sanki benden daha evvel...
Mümkünlük insanin yureginde degil miCanli ya da cansizKalp ask icinde kendisi etmez miŞu sorulu sualli girdaplar içine sokulan pişmanlıklarellerimde yamalı yalnızlıklar,ıslanmış bakışlarsöylediğimiz söyleyeceklerimiz bakışlarımızda yeminliben senden öte yol,senden öte cennet bilmezdimki,senden başkası değildi sitemlerimin rüzgarda sallanışıoysa biz avuçlarında eriyen zincirler bilirdiktutsaklığın kör yamaçlarındaAffedebilir miyiz acıyı,acıları?farkında mısın bilmem ama,her şey çöl içinde ki gizemli muhabbette saklısanırım susamışım benşimdi hangi soylu sulara anlatırım kinasıl dindirilir taze baharlarsen gelincik diplerde sere serpebirazdan yürürsün gül sularagüneş yalın ayak seninleama sensin adımın içindekibenden başkası değil;odalar dolusu mektuplarınsofralarında düş tokluğuna yaşayanne kadar acı değil mi,merhameti güldürmekzaman endişelerin gardında nasıl da bedduasöylenenler kadar geriye gittiğimiz ve andıkça kayboluşlarda gezindiğimiz,
Sen, filizlenen toprağın yudumlarından aldın beni,masum sevinçler türerken koynumda ,ben ne kadar senimne kadar senle doluyumhani tutkuları duvar saatinden çalmak gibiaz sonra kopacak diye kıyamethani keder desen kendinden geçmiş mahşer yeri,hani bir yerde masallar saklıdır yaseni merhamet diye anlatanşu yorgun gözlerde dualar ne kadar da kalıcıbelki farkında değilsin amahala ismin kokuyor sokaklarsana dair ne varsa hala aklımdaseni sevişim kendimden fazlakim bilir yüzünden alıyor ilhami sabahlaraslında hep sendin son sözü kalbime söyleten
Nasil desem ki nasil anlatsam seni sensiz edebilme miktariniHer sey yalnizliktan turer de,Sevmeler sevgilerde yalnizlasirişte o yüzden ben çemberimi yaşamaktan yana çevirdimhepsi bir yanaher kader kendi bildiğini toplar tatlımher ölüm kendi yaşamından esinlenirben de senden esinlenmişim sayiste bende ki sen. Bu sensin gizliceseni sen içinden sevmek her şeyden güzelher şeyi sen bilmekseni her şey içinde görmeksonsuzluk...Bu sonsuzlukluk ki güzelliğini gözlerime giydirenmesela sana sarılarak ıslatmak kaderisu bilmek seniseni hayatne kadar coşkuluiçimde ne varsa sana benzeyenhepsi seninle dostişte bu yüzden aklimi oynatıyor kuşlarah serçemyorgun güneşimişte bu yüzdendir sende ki ışığa çıkışımiste bu yüzdendir suya bakışım,iste bu yüzden yosun kokuları içinde denizi tırmaladımiste bu yüzden martılardan topladım gözlerinikim bilir ben dolandım kestane saçlarınakim bilir…
Şiir:Kadirhan TürkoğluSeslendirme: Kadirhan Türkoğlu / Asya Yılmaz[embed]https://www.youtube.com/watch?v=AeqV8oktZ8A[/embed]