Yazdığım şiirler hep birer bahâne,sayabildiniz mi kaç hârf var,acının adedi olmaz değil mi?Şimdi benden daha yalnız evime gidin,Korkmayın,üzülmek kadar ağlamakta günâh,hadi vazolar dolusu düşlerime cân dökün,kurtarın urganı pencere ardında kalan kanlı bakışları,yaşatmak sevaptır,Birazdan gece görünür,ilk ayak uçlarında yürür çocuklar,emekleyen şiirler var çekmece de,ve sonu olmayan hikâyeler,okuyun onları ve kayısı ağacından gelen kuş seslerini dinleyin,deniz birazdan kabarır,sahilde küskün insanlarsebepsiz bir kavga ardından yaralı sargılı,ne anlatıyorum sanki,acının dili yok, rengi de,insanlar hep insan giyimli
Hüzünlü ve çok tuhaf şeyler geliyor aklımasanki Suriye’de boğazlanmışımfilistin’de vurmuşlar benive ben üzülmeyi unutmuşumlütfen izin verin önce biraz ağlayayımtoprak çok kuru,ölemem ben böylehem iyi insanlar ölmezmiş,çocukları da çok severim ben,çokölürsem çocuklar bir çiçeğin dalınaya da bir şeftali ağacı dibine,gömsünler beni,çocuklar da söz versin büyükler debiri vardı beni solumdan bıçaklayanhatırladınız mı? o kadın işte!O’nu koymayınHadi durmayın gömün beni,üzerime insanlığın tohumlarını serpin,ben ölsem de fikrim yaşasınkimseyi rahatsız etmem uyurum ben,usul usul söylerim kalan şarkılarımıdurmayın gömün beni
Bir çocuk yüzü,kızım yüzü gülümser hatıralardan,kapımı bacamı süpürür,tanıdık bir sabahilkbâhar ellerinden,güzel anneler aferin der ve güçlü babalarhiç gitmediğim bir film gibidelikanlı çağlarım yinelenir belleğimde,Güneş tüter o, an saçlarında,kımıldar gökyüzü,Uzaktan bir bulut geçer,bir şiir bırakır kapıma,mavi şarkılar ardındanAlır başını gider kızımo kız çocuğu,Dost şehirler gelir aklıma anne köyler,Nice anılar, nice hayâller,yitirir aklını kederli günler,nedeni bu işte mutsuz olmamınnedeni bu
Daha ne kadar yaşarım ki şunun şurasındayarıda bıraktım zaten nefes almayı,adını bilmediğim çiçekler,gitmediğim ülkeler,suyundan içmediğim denizler,ve daha pek çok beklentiler,bütün bunları bırakın, benden daha yalnız evime gidin,dikkat edin anılarım gibi eşyalarım da kördür benim,masam,sandalyem,yatağım,elinden tutun umutların,beni kizima o kız çocuğunun yanına götürün,insan dökümüdür hâzan,bu kuraklık,bu kötürüm zaman,çekilecek gibi değil,koptu kopacak kıyamet,ağlamama izin verin,üflensin Sûr’u hâkikatinarınayım bir dünya mâhlukattanbeni kızıma o kız çocuğuna götürün,dün dündür,bugün de bugün,hadi durmayın gömün benibeni kızım, o kız çocuğunun avuçlarına gömün...
Kadirhan TÜRKOĞLU