Şu karşı ki sokaktayım,seni düşündüm eski bir evde,Hâlâ sen kokuyorum,Hâlâ Sen kokuluyum,Annem olan bir parça sessizlikBabamdan bir parça kudretçocukların kalbi bu şiirAh! ben,isyanlardayım!
Mevsimlerden sonbaharbir kadın gördüm yaprak yaprak dökülen,Bir çocuk, ölümü heceleyen,Aşk desen hiç tanınmayan bir şey,Bir bilinmezlik ki,nefesimizi kesen.Birazdan başlar kuşların türküsü,Yaşayanlar ne bilsin ölümüAh! ben,isyanlardayım!
Bir su damlasıyım ben,kırları özleyen,toprağa tükürdük bir kere, bulutlar affetsin bizisürgünde bütün yağmurlarımsürgünde bütün yağmurlarım,
ey katiller,ey suçlular;odalara tıkalı özgürlükler,kapı gıcırtısı gibi insanlar,ses verin ey ruhlar,ey mukaddes davalarbir kere de siz kazanınbir kere de siz kazanınbir tokat acısı olmasın yine kaybedişlerAh! ben,isyanlardayım!Ayaklarımdan belli; ayakkabılarım yorgun,Lambalar eğri, yollar tersine,devrilmiş dağlar,bütün sırların anahtarı kayıpAh! ben,isyanlardayım!
Ah! ben,isyanlardayım,içim kopuyor sana karşı.Sanki bir kış günü,Nefesim daha serin,Ben,köprülere astım son manzaraları,Leyla’yı çizen olmadı henüz,Mecnun kaç kere sövdü;Bunu bilen de yok anlatan da,sen yine de güneşe çevir yüzünü,bir gün batıdan da yükselecek o ışık;bir gün hep birlikte uyuyacağızbir bardak kan için,dünya karışır,adın bile yazarım ben.huzuru merak ediyorum, mutlulukları,en son zabıtlarda asi diye geçiyor soyadımAh! ben,isyanlardayım..bir ucum Ahiret,bir ucum hep yaralı.
Kadirhan TÜRKOĞLU