Şiir
Öğretmen’e mektup
Öğretmen’e Mektupbir dünya kurmuştuk belkidört köşe bir oda içinde bizen güzel anılarımızı orada yazmıştık defterlerimizehayatta en hakiki mürşidin,ilim ve fen olduğunu sizden öğrenmiştik ilk önce,sıralarca dizilip,sürelerce sizi dinleyişimizde bir maksadımız vardı elbet ,biz bilmiyorduk belki…adınızı pek söyleyemedim amaöğretmenim demek daha hoş geliyordu“öğretmenim”,garip şimdi “belki” dediğim maksatlarımızı,yavaş yavaş anlamaya başladım belki.öğretmenim dediğim sırdaşım, kimi zaman arkadaşım ve senelerce konuştuğum, yazdığım ya da okuduğum her yazıda her adımımda varolduğumu anımsadığımöğretmenim.sizden öğrendim kitap okumayı ,yazmayı sizden öğrendimsizden öğrendim işte belki dediğim maksatlarımıyaşamayı. ilk önce okuduğum kitabla son yazdığım şiir arasında kalan zamanımda insan olmayı.türk olup türk yaşamayı atatürk olup hür yaşatmayıgülmeyi ağlamayı belki yine evlat olmayıöğrenmeyi ve öğretmeyi sizden öğrendim.hayata en güzel objektiflerden bakıyorumbu arada objektif demeyi de öğrendim öğretmenim.okuyabilme arzusuyla çıktığımız bu yoldaseçim haklarımızı saydığınız o günlerimizdehala belki diye takıldığımız kelimecikleriöğrenmeye çalışmayı bıraktım artık. elime bir kağıt geçtiğinde karalamak yırtmak yerineher boşluğuna bir harf yazmayı hevesle istemeninhangi belkilerimize ışık tutacağını sonradan öğrenecektik işte öğrenebildik öğretmenim okul yokuşunu çıkarkenardımızdan gelen yorgun nefesi yıllar sonra ensemde hissettiğimde gözlerimdeki ince bir ıslaklığın sebebiniya da her zilin çalışında ısrarla cümlelerinizi bitirmeye çalışırken müsaade etmenizi beklemeden tenefüseçıkmaya çalışan öğrencilere umutsuzca bakarken gözlerinizde beliren ifadeyi ve her seferinde yağmurda ıslanırken kafamın üstünde beliren şefkat unsuru şemsiyenizin üzerime düşmesini engellediğinizyağmur damlalarından birinin yıllar sonra üzerine düşeceği bir öğrenciye şemsiye tutabileceğimizi öğrendik.ve yine yıllar sonra iki öğrencimle otururken kulağını çınlattığımız siz saygıdeğer öğretmenlerimizinbelkilerimiz ve maksatlarımızı bize öğrettiğinizi öğretmeyi öğrendik. evet okutmayı seçtim öğretmenim.taa ki benim içinde şiir yazanbir öğrencim oluncaya kadartaa ki o şiiri yazacak bir öğrenci yetiştirinceye kadar…..---temelini attığınız binayım benözlemini kurduğumuz geleceğimiz benim.cumhuriyeti kuran ellerdenyaşatacak ellere kadar elleriniz benim.yaşamaya dair maksadım , sevincimdiniz belkiellerinizden öpüyorum, öğretmenimellerinizden öpüyorum.
Kerim YILMAZER
0 beğeni
Şiiri Keşfetmeye Devam Et
Bu şiirden hareketle şaire, arşive ve ilgili başlıklara hızlıca geçin.
Doğrudan yollar
- Tüm şiir arşivi Arşivdeki tüm şiirleri alfabetik olarak tarayın.
- Şair dizini Gümüşhaneli şairleri ve şiir sayılarını birlikte görün.
- Kerim YILMAZER sayfası Şairin biyografisine ve diğer şiirlerine ulaşın.
- Ö harfiyle başlayan şiirler Benzer başlık başlangıcına sahip şiirleri aynı listede görün.
İlgili kategoriler
- Öğretmen 3 şiir
Şair bağlantıları
- Kerim YILMAZER 29 şiir arşivde yer alıyor
- Yeni şiir gönder Arşive yeni şiir eklemek için gönderim sayfasını kullanın.