Şiir
SUSUZ ÇEŞME
SUSUZ ÇEŞME
Zarafet nakış nakış işlenmiş her taşına,Şimdi köyün önünde, kalmış yalnız başına
Kitabesi kırılmış, mazi olmuş devranı,Söndürecek suyu yok içindeki hicranı.
Suyunu bağlayarak köyün şebekesine,Saplamışlar kılıcı tarihin sinesine.
Maziye uçup gitmiş lüledeki su bile,Ölüm reva görülmüş bu mübarek sebile.
Gözünde yaş kalmamış yıllardır ağlamaktan,Mermerleri kararmış, karalar bağlamaktan.
Yürekleri yakıyor yüzündeki hararet,Su dağıtan bu çeşme, şimdi yağmura hasret
Zincirini pas sarmış, çökmüş üstüne gece,Maşrapanın kırılan kulpu kalmış sadece.
Ne hazin ki toprakla dolmuş oyma kurnası,Sevenleri terk etmiş, yarım kalmış sevdası.
“Lülesinden damlayan bir damla su olsaydım,Yağmur olup, su olup haznesine dolsaydım”
Diyerek ayrılırken bu tarihi çeşmeden,İçime bir kor düştü ve sordum neden, neden?
Halil Bektaş
0 beğeni
Şiiri Keşfetmeye Devam Et
Bu şiirden hareketle şaire, arşive ve ilgili başlıklara hızlıca geçin.
Doğrudan yollar
- Tüm şiir arşivi Arşivdeki tüm şiirleri alfabetik olarak tarayın.
- Şair dizini Gümüşhaneli şairleri ve şiir sayılarını birlikte görün.
- Halil Bektaş sayfası Şairin biyografisine ve diğer şiirlerine ulaşın.
- S harfiyle başlayan şiirler Benzer başlık başlangıcına sahip şiirleri aynı listede görün.
İlgili kategoriler
- Memleket 132 şiir
Şair bağlantıları
- Halil Bektaş 19 şiir arşivde yer alıyor
- Şair biyografisi Şairin kısa hayat hikâyesini ve profil alanlarını inceleyin.
- Yeni şiir gönder Arşive yeni şiir eklemek için gönderim sayfasını kullanın.