Yolda Yorgun
Yolda Yorgun Yolda yorgun Kalakaldım yolda yorgun El uzattım tutsun diye Ne çare ki yol da yorgun
siir.gumushaneliler.net
Bu temadaki şiirleri kategori odağında sade bir görünümle inceleyebilirsiniz.
Yolda Yorgun Yolda yorgun Kalakaldım yolda yorgun El uzattım tutsun diye Ne çare ki yol da yorgun
DAR GİBİ Sığamadım şu dünyaya bir türlü Bana göre sanki biraz dar gibi Ne hastaya ilaç, ne derde derman İçi başka dışı başka nar…
bir hayalim vardi bir hayalimiz vardi bizim genclik cagimizda devlet yikip devlet kurdugumuz soba basinda hakca bir duzen istiyorduk memleketimizde tek dusuncemiz derdimiz buydu…
yasarken sen uyurken kalbin uyanik gozler kayip kaslar calik yuzunde sutunlar karma karisik dudaklar icindeki yangini ufler yakmak icinmi sondurmek icinmi bilinmez degissede zamanla…
giz ve soz giz ey yasam destegini karanliktan alan yuz ey kendine bakipta kimseyi gormeyen goz gorunur gercek yuzun olunca elbet gunduz gizli kalmaz…
kuklacinin isi bu kimse sahip cikmasin bu vatan hepimizin yillardir dagda kalanlar daglar gecit verdimi bu vatan bizim diyenler millet tapu verdimi canakkale baskılı…
icerden bir dert ki beni aldi esir hic bir ilac etmiyor tesir oldum ben kendime hasir yatarim icerden icerden kimseler bilmez halimi derdimin yoktur…
nedeni var Gün karanlık aksamdan once aksamda aydınlık gecemin icinde hersey terste bir benmi düz ağaçlar sararmış ilk baharda toprak yemyeşil sular Berrak seller…
gece Ne güneş ısıtır bedenimi nede nar gibi yanan Ocak Üşüyorum Ağustos’ta yanarak Bekliyorum ay dogana denk Gece ay ışığı ısıtırsa içimi Bir muhabbetle…
Kaleyi bırakamaz Yine hayıflandı çekti içini Gururla söylendi kendi kendine O topa öyle çıkılırımı diye Ben olsaydım çıkardım ileriye Vurdurmazdım kafayı golcüye Kimse oralı…
Dün ve Bugün Sen seni ararsın bu gününde Bilki dünde kalmışsın seninle Dün büyük gündür sende Bu günü gördüysen ömründe Bu gün kimse yoksa…
akilli İnsana hürmet yakışır elbet Görene gözlük neye gerek Sağır anlamaz uydurur da Gercek duyan hep yanlış anlar Duzyolda yürümesini bilmeyen Dagda bayırda hep…
mektup benim adim MUSTAFA Selanikte dogmusum butun cocuklar gibi okulda okumusum tarlamiza dadanan kargalari kovmusum bende koyde yasayip toprakla oynamisim gencligimde okulumda bana dediler…
insan İnsana hürmet yakışır elbet Görene gözlük neye gerek Sağır anlamaz uydurur da Gercek duyan hep yanlış anlar Duzyolda yürümesini bilmeyen Dagda bayırda hep…
Y A Ş bir tohum düşünce toprağa toprak yaşarır yarılır hayat bulmaya kıyam eder yeşerir zaman geçer kurur toprak nebat yaşlanır secde eder toprağa…