Bir Babanın Ağıt'ıKor Düştü Bağrıma, Yanıyor Oğul
Açtın bağrıma derin bir yara,Kor düştü içime, yanıyor oğul.Emanettin bana Hak'tan bir ara,Şimdi bu sinem yanıyor oğul.
Her nefeste zikrin döner dilimde,Sabır arar gönlüm ilim ilminde.Her gelen Hakk'ındır, her giden O'nda,Firkatin bağrımı dağlıyor oğul.
Bu dünya bir handır, konup göçülen,Baki olan yalnız Rahmân'dır bilen,Sen önden yürüdün Hakk'a göçülen,Sensiz her nefesim yanıyor oğul.
Sessizlik içinde duyarım seni,Rabbim rahmetiyle saklıyor seni.Ayrılık değildir ölümün demi,Sızınla her gecem yanıyor oğul.
Toprak bir perdedir, son menzil değil,Ruh ölmez, Hak katında kaybolan değil.Sabreden kul için ayrılık değil,Hicrinle gönlüm hep yanıyor oğul.
Gözyaşım duadır seher vaktinde,Adın açan güldür gönül bahtında.Kavuşmak umudu rahmet tahtında,Yâdınla her anım yanıyor oğul.
Nefsim feryat eder, ruhum der susar,"İnnâ lillâh" deyip kalbime basar.Teslim olan kulun yükünü O sarar,Rahmetin umudu , sarıyor oğul.
Emir diye yanar dilim her anım,Sensiz eksik kaldı bütün cihanım.Rabbim cemâlinde eylesin mekânın,Sabır her derdi, bağlıyor oğul.
Bir gün perde kalkar, biter bu hicran,Hak divanında olur gerçek seyran.Ayrılık eriyip kavuşur her can,Vuslat günü yarayı, sarıyor oğul.