Cahiliye denen zamandan beriOğlan doğar dama bayrak çekilirBugün de bir adım değil ileriKız olunca bataklığa ekilir
Oğlan evde başköşeye otururKız eşikte eline cağ batırırHayalini dizlerinde yatırırSessiz sessiz bağa incir dikilir
Minicikken başa çorap örülürBir boğaza bir lokma çok görülürOn üçünde kırk beşliğe verilirO an bütün hayalleri yıkılır
İşin başı ne yaptığın bilemez“Odun Baba”sına karşı gelemezÖmrü hicran ile geçer gülemezYediği her lokma başa kakılır
Yaşadığı bahar taciz güz tacizElle taciz, dille tacız, söz tacizOkuduğu, bakındığı göz tacizYine de hep ona yumruk sıkılır
Oğul özdür mirası hep o alırBabasından kıza nasihat kalırEl evinde her gün perişan olurSüründükçe etekleri sökülür
Hasmın kanı diye emen zihniyetKızı diri diri gömen zihniyet“Töre” derler adı, dümen zihniyetKazık olur yüreklere çakılır
Üvey evlat beller baba kurumuGünden güne kötüleşir durumuBu sebepten hep eksiktir yorumuMahzun sazın tellerine takılır.
Evde huzur, arkasında dayı yokÇaydan da su, demliğinde çayı yokKösteklenir, eyvah demez, vay’ı yokKader denir, üreciği yakılır.
Ey babalar, ağabeyler, dayılarAmcasıyla tamam olur sayılarAkılları, yürekleri zayılarBu bağa günbegün cıva dökülür
Dün ile bugünün farkı ne söyleİlgisi yok bunun şehirle köyleHesaptan kaçmak mı, yağma yok öyleKurşuni sitemle gözden akılırAmel defterine soldan bakılır