Şiir
Kaldırım Çocukları
Bir yokluğu adımlıyor kaldırım çocuklarıGözlerini bırakıp vitrinlerdeOlmadık hayallere sarılıyor.Kâğıt mendil satıyorlar ağabeylere ablalaraYüzlerinde hayatın kiriZifiri/ bir karanlığa yürüyorlar.Mayhoş mayhoş /gülüyorlarKaldırım çocukları…
Ezberlemişler sokakların sesiniÖzlemin resmini çizmişlerKaldırımlaraAldırmadan aptal ıslatanlaraSırılsıklam bulanmışlar hayataKaldırım çocukları…
Kaldırımlar yatakGöğü çekiyorlar üzerlerineBulurlarsa bir tuğla yastık yerineUykuyu serpiyorlar gözlerineKaldırım çocukları…
Dudaklarında esmer bir türkü“Derdim çoktur hangisine yanayım”En yanık sesiyle mırıldanıyor.Teyelleniyor hayata en kuytu yerindenKaldırım çocukları.
0 beğeni
Şiiri Keşfetmeye Devam Et
Bu şiirden hareketle şaire, arşive ve ilgili başlıklara hızlıca geçin.
Doğrudan yollar
- Tüm şiir arşivi Arşivdeki tüm şiirleri alfabetik olarak tarayın.
- Şair dizini Gümüşhaneli şairleri ve şiir sayılarını birlikte görün.
- Niyazi Karabulut sayfası Şairin biyografisine ve diğer şiirlerine ulaşın.
- K harfiyle başlayan şiirler Benzer başlık başlangıcına sahip şiirleri aynı listede görün.
İlgili kategoriler
- Hayata Dair 450 şiir
Şair bağlantıları
- Niyazi Karabulut 23 şiir arşivde yer alıyor
- Şair biyografisi Şairin kısa hayat hikâyesini ve profil alanlarını inceleyin.
- Yeni şiir gönder Arşive yeni şiir eklemek için gönderim sayfasını kullanın.