Dr. Hartha’ların ölümsüz anılarına
Macar ovalarında ve Tuna kıyısındaMartha’nın gözlerinde ve bütün şarkılardaVe kurşuna dizilen gençlerin avucundaBarut isine batmış bayraklarla beraberPeşte sokaklarında tankların çiğnediğiGenç yürekler içinde üç renkli şafakSen göz yaşları, alınteri, en büyük sevda…
Sen, yirminci yüzyılda hukuk kitaplarındaVe tekmil nutuklarda ismi geçenİnsanoğlunun beyninde, namlu arpacığındaDoğacak çocuğumun gelecek ninnisindeVe güzelim denizlerin tuzundaki lezzetŞakaklarımızda zonklayan kavgaVe cümle mahkûmların rüyasıEy hürriyet!
Ve sen, gerçek insanı yaratamayan insanSen, ey kardeş kanıyla beslenen insanoğlu!
Yangın başladı Peşte’de… Kardeşim, yangın!Taze göğüsler üstünde tanklar horadaSevgilim alevler içinde, sevgilim oradaTutulmuş bütün caddeler, tutulmuşYanına varamıyorumSanırsın anacığım boğazlanıyorKurtaramıyorum…El yordamıyla, tıkanmış sokaklardaEy ölümsüz şarkı, ey merhametSeni bulamıyorum!
Utanıyorum kendimden, petekteki arıdanBir başka yıldıza göçetmek istiyorum…Utanıyorum buluttan, kımıldanan topraktanDağdaki kurttan, kuştanAslan yavrusu emziren ceylandanİnsanlığımdan utanıyorum
Oysa ki insanlığın tekmil antenleriPeşte üstündedir…Oysa ki insanlığın Magna Carta’dan bu yanaNice özgürlük antlaşmasına kanıyla imza koymuşEn yakışıklı oğullarını bu yola kurban etmişVe bir zerresi içinNice can satmıştır…Utanıyorum kendimden kardeşimAynalara bakamıyorum!
Nerde kaldı çigan havaları, o çılgın kemanlarNerde dudak dudağa sevgililer?Duyuyor musunuz şair Petöfi’nin sesiniDuyuyor musunuz tankların homurtusundaMacar Rapsodisi’ni?
Biç beni, makineli tüfekle biçÖldüremezsin!Çıkar şarkılardan ve cümle kitaplardan adımıYine de silemezsin!
Ben, hayır ve şer misali insan kanındayım1789’da ve Türk ihtilali’ndeyim!Bugün bir tomurcukta, yarın darağacındayımBen, ne satılacak dava, ne kemik, ne etimBen, ölümsüzlüğün elindeki bayrak,Ben, hürriyetim!