Şiir
ÖMÜR DEDİĞİN NEDİR
Takvim yapraklarına yüklenmiş özlemÇığlıklarla başlayıp zamanı bölen sesYa da sağ kalabilmek için alınıp verilen nefesNedenlerle niçinlerin volta attığı dimağKurtulmaya çalıştıkça saplandığın bir ağSöyle ey vuslattaki gülSence ömür dediğin nedir ki
Kundakta uyuyup höllükle belenenMekanın sırrını kılıç gibi bileyenMutluluğu mahzenlere tutsak edenCan düşence yollara, ona döner bedenSöyle ey vuslattaki gülSence ömür dediğin mekan mı
Beden mi yorar zamanı, zaman mı bedeniMadde mi muhtaç insana insan mı maddeyeGüneş baskın gelebilir mi zifiri karanlık geceyeGüle sevdirebilir misin göğsündeki dikeniSöyle ey vuslattaki gülSence ömür dediğin madde mi
Yaprak kopmak ister mi dalındanÇağa karşı gelebilir mi ak saçlı senelerÖmrün zamanı anlaşılabilir mi yaşındanVakit gam yüklü, öksüz kaldı türkülerSöyle ey vuslattaki gülSence ömür dediğin zaman mı
Yorgun yüreklere düşence ateşGündüzü kavurur yakıcı güneşAğla gözlerim ağla ki sönsün zebanilerin yaktığı ateşBedenim yorgun, aklın otağı keşmekeşSöyle ey vuslattaki gülSence ömür dediğin ateş mi
Düşlerimi turnaların kanatlarında uçurdum semayaYollar iz eyledi beni, yürüdüm günahaGönül mekansız, derbeder seferi,Ay ışığına rehber oldu gece feneriSöyle ey vuslattaki gülSence ömür dediğin sefer mi
Kaf Dağında durdum Hira için duaya,Yalnız ve yorgun olabilirim çaresiz aslaYalvarış, masum bir dokunuşla nakşedildi avuçlarımaVe insanlık için el açtım Mevla’yaSöyle ey vuslattaki gülSence ömür dediğin dua mı
Umutlar ekilir mahzun yağmurların busesineVefa firarı ise, çığ düşer düşlerin sinesineKor olur sevgiliye yakılan ellerde ki kınalarBeklemekle küllenir mi içimdeki yaralarSöyle ey vuslattaki gülSence ömür dediğin umut mu
Gün olur dumansız bacalara döner yüreğim,Aşk yas tutar, vuslatın hasrete büründüğü günlerdeKuşandım sonsuzluğun son bulan yaşamınıCan otağıma hüzün düştü, bekle yalnızlık bende geleyimSöyle ey vuslattaki gülSence ömür dediğin yalnızlık mı
Zemheri bakışları giydirdim puslu dünyayaKardelenleri sabrın rengine boyadım,Yusuflu kuyulara düştüm, bilinmeze bulandımBeklemekten cemre düştü göz yaşlarımaGidene dur diyemedim sükutu yaşadımSöyle ey vuslattaki gülSence ömür dediğin sabır mı
Bir gün umut bir gün sevgi tükenir,Bir gün mecal bir gün yaşam tükenir,Dünya tabut olur sırtını yasladığınToprak, ana olur başını koyduğunVarlığın düğümlenir bir tutam bezeVe ayrılık vaktidir, güneş batmak üzereSorular bir demet gülle verilir toprağaDudaklardan dökülür son kez elvada
Erkan Çil
0 beğeni
Şiiri Keşfetmeye Devam Et
Bu şiirden hareketle şaire, arşive ve ilgili başlıklara hızlıca geçin.
Doğrudan yollar
- Tüm şiir arşivi Arşivdeki tüm şiirleri alfabetik olarak tarayın.
- Şair dizini Gümüşhaneli şairleri ve şiir sayılarını birlikte görün.
- Erkan ÇİL sayfası Şairin biyografisine ve diğer şiirlerine ulaşın.
- Ö harfiyle başlayan şiirler Benzer başlık başlangıcına sahip şiirleri aynı listede görün.
İlgili kategoriler
- Hayata Dair 450 şiir
Şair bağlantıları
- Erkan ÇİL 3 şiir arşivde yer alıyor
- Yeni şiir gönder Arşive yeni şiir eklemek için gönderim sayfasını kullanın.