DAĞ İLE HASBİHAL
Dedim; Ey dağ ne yücesin buluttan tacınGöklere ser çekmiş dumanlı başınBenim gibi senin bulunmaz acınBende senin gibi bir dağ olaydım
Dedi; Ey insanoğlu boş hayaldesinBendeki halleri nerden bilesinMeleklerden daha yüksek yerdesinBende insan gibi bir kul olaydım
Dedim; Sen ki yükseklerden mağrur bakarsınNe dert bilir nede canın sıkarsınSevenlerin yüreğini yakarsınBende senin gibi bir dağ olaydım
Dedi; Yükseklerde neler görürümO dertlerle için için çürürümElimde olsa ahrete yürürümBende insan gibi bir kul olaydım
Dedim; Yaban sende kurt da sende kuş sendeBahar sende yazda sende kış sendeEtek sende gövde sende baş sendeBende senin gibi bir dağ olaydım
Dedi; Ben bilirim kurdun kuşun derdiniBen çekerim yazın kışın derdiniAh bir bilsen yüksek başın derdiniBende insan gibi bir kul olaydım
Dedim; Uhut sensin Hira sensin Tur da senMuhammet’i gördün ise orda senSana yeter gördüğünle, dur da senBende senin gibi bir dağ olaydım
Dedi; Uhut benim Hira benim Tur benimGördüklerim içimdeki ur benimMuhammet ki en sevdiğim yar benimBende insan gibi bir kul olaydım
Dedim; Senin derdin olmaz taşsın topraksınElemden kederden fersah uzaksınOvalara siper kar’a duraksınBende senin gibi bir dağ olaydım
Dedi; Mevla’m halk eyledi insanı dağıDüzlük ovaları bostanı bağ’ıGelecektir bil ki kıyamet çağıBende insan gibi bir kul olaydımBeraberDedik; İnsan insan olsun dağda dağ olsunYeter ki halk oluş amacın bilsinEVRENİ dünyada baki değilsinALLAH’IN sevdiği bir kul olaydımSALİH ÖZEL (NEBİOĞLU)