Ne zaman ki bir çocuk kundakta öksüz kalırGün vakitsiz kararır yıldızlar göksüz kalır
Ne olur büyümeyin çocuklarOyunsuz oyuncaksızSalıncaksız kucaksızAnlamsız kavgaların gölgesinde ansızınKirlenmesin berrak bakışlarınızBuz tutmasın yüzünüzde yıldızlarGözleriniz alışmasın karanlığaNe olur büyümeyin çocuklar
Ne olur büyümeyin çocuklarYıllar geri vermez aldıklarınıYollar geri getirmezUfuklarda tükenir hayatın albenisiÖlüm göz kırpar bulutların ardındanTaşıdığı baştan utanır ayakÇaresizlik çare olurNe olur büyümeyin çocuklar
Ne olur büyümeyin çocuklarBüyüyüp katılmayın kavgasına hayatınGünahla tanışmasın o berrak ellerinizGülücüklerinizi çalmasın şeytanUykusuz sabahlanan gecelerin ardındanBakacaksa dünyaya yorulan gözlerinizSebepsiz telaşlarda harcanacaksa zamanFiravun mumyasına dönecekse yüzünüzNe olur büyümeyin çocuklar
Ne olur büyümeyin çocuklarBüyür gözlerinizde öfkenizYumruklarınız sıkılı dururSığmaz küçücük yüreğiniz beton yığınlarınaUfkunuzdan güneşi çalar bu şehirKirli gölgelerle dolar bu şehirSoluğunuz donar ıssız kaldırımlardaNe olur büyümeyin çocuklar
Ne olur büyümeyin çocuklarTen genişler boy uzarLakin yürek daralırIssız kalabalıklarda çiğnenirse gölgenizBölerse uykunuzu bu soluksuz çığlıklarYoran olmaz düşünüzüUmudunuz yetim kalırNe olur büyümeyin çocuklar
Ne olur büyümeyin çocuklarAyaklarınız toprağaSaçlarınız rüzgara hasretÇiçekleriniz saksılarda küskünKuşlarınız kafeslerde suskunNe olur büyümeyin çocuklarBüyürseniz bizlere benzersinizNe olur büyümeyin çocuklarAcıyın bize
Talat Ülker