Gümüşhane Şiir Sitemize hoşgeldiniz, 26 Ocak 2022

Öğretmen'e mektup

Öğretmen’e Mektup
bir dünya kurmuştuk belki
dört köşe bir oda içinde biz
en güzel anılarımızı orada yazmıştık defterlerimize
hayatta en hakiki mürşidin,ilim ve fen olduğunu sizden öğrenmiştik ilk önce,sıralarca dizilip,sürelerce sizi dinleyişimizde bir maksadımız vardı elbet ,biz bilmiyorduk belki…adınızı pek söyleyemedim ama
öğretmenim demek daha hoş geliyordu
“öğretmenim”,garip şimdi “belki” dediğim maksatlarımızı,
yavaş yavaş anlamaya başladım belki.
öğretmenim dediğim sırdaşım, kimi zaman arkadaşım ve senelerce konuştuğum, yazdığım ya da okuduğum her yazıda her adımımda varolduğumu anımsadığım
öğretmenim.
sizden öğrendim kitap okumayı ,yazmayı sizden öğrendim
sizden öğrendim işte belki dediğim maksatlarımı
yaşamayı. ilk önce okuduğum kitabla son yazdığım şiir arasında kalan zamanımda insan olmayı.
türk olup türk yaşamayı atatürk olup hür yaşatmayı
gülmeyi ağlamayı belki yine evlat olmayı
öğrenmeyi ve öğretmeyi sizden öğrendim.
hayata en güzel objektiflerden bakıyorum
bu arada objektif demeyi de öğrendim öğretmenim.
okuyabilme arzusuyla çıktığımız bu yolda
seçim haklarımızı saydığınız o günlerimizde
hala belki diye takıldığımız kelimecikleri
öğrenmeye çalışmayı bıraktım artık. elime bir kağıt geçtiğinde karalamak yırtmak yerine
her boşluğuna bir harf yazmayı hevesle istemenin
hangi belkilerimize ışık tutacağını sonradan öğrenecektik işte öğrenebildik öğretmenim okul yokuşunu çıkarken
ardımızdan gelen yorgun nefesi yıllar sonra ensemde hissettiğimde gözlerimdeki ince bir ıslaklığın sebebini
ya da her zilin çalışında ısrarla cümlelerinizi bitirmeye çalışırken müsaade etmenizi beklemeden tenefüse
çıkmaya çalışan öğrencilere umutsuzca bakarken gözlerinizde beliren ifadeyi ve her seferinde yağmurda ıslanırken kafamın üstünde beliren şefkat unsuru şemsiyenizin üzerime düşmesini engellediğiniz
yağmur damlalarından birinin yıllar sonra üzerine düşeceği bir öğrenciye şemsiye tutabileceğimizi öğrendik.
ve yine yıllar sonra iki öğrencimle otururken kulağını çınlattığımız siz saygıdeğer öğretmenlerimizin
belkilerimiz ve maksatlarımızı bize öğrettiğinizi öğretmeyi öğrendik. evet okutmayı seçtim öğretmenim.
taa ki benim içinde şiir yazanbir öğrencim oluncaya kadar
taa ki o şiiri yazacak bir öğrenci yetiştirinceye kadar…..
—temelini attığınız binayım ben
özlemini kurduğumuz geleceğimiz benim.
cumhuriyeti kuran ellerden
yaşatacak ellere kadar elleriniz benim.
yaşamaya dair maksadım , sevincimdiniz belki
ellerinizden öpüyorum, öğretmenim
ellerinizden öpüyorum.

Kerim YILMAZER

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.