Gümüşhane Şiir Sitemize hoşgeldiniz, 30 Haziran 2022

En çok gözlerini severdim

Hatırladınmı elâ renkli
Avuçları papatya kokulu kadın
Zor değildi seninde hakkındı
Biraz mavi biraz pembe hayat
Acımadın,
Annemin gülüşlerini de alıp gittin
Ah Garibim,
Mutlumusun güneyde güneşin kızı,
Yoksa bende mi gelsem
Valizime biraz şiir ve bir kaç türkü ile
Aç çocuklar gibi,
Düşsem mi yine peşine
Yine sorguya çekilir belki dudaklarım seni anarken,
Ve iki kelimeyle vururlar beni kim bilir
Düşer kalırım ikindi renkli köşe başlarında

Uzan dilime, sesime uzan da
Seni anlatayım,
Sancılı sabahları bilirmisin sen
yaprakların gözyaşlarını,
Ya da arkandan süpürdüğüm ömrümü
Bir de kırık beşik gibi yatağımı
Biliyormusun hep beni suçluyur geceler
Sabahları benden önce uyanıyor hayallerim
Toparlanmamız bazen ayları yılları alıyor
Anlıyormusun beni,anlıyormusun,

Hor görme olur mu,
Okuması yazması yok diye şiirlerin
Belki bilmezsin
Bir çiçek varmış kızıl bir intiharla canına kıyan, bir de bir kuş
Kış ayları gelince mevsimine kaçan,
Böyle kim vurduya gitmişken renklerim,
Ardı sıra gelen ağıtlar gibi,
Neden mezar taşı gibi durur,
Karşımda resimlerin,
Biz hangi durakta kaybettik ki bir birimizi
Neden hâlâ sendeyim
Neden adımlarım benden önce ölürdü sana gelirken
Kollarımda cansız çocuk cesetleri,
Acımıyorsan cağır azrail’i de göm
Sona kalmış gülüşleri
Çürümüş düşleri

Benim diğer yanım sensin
En çok gözlerini severdim bilirsin
Adınla saf tutmuşken insanlar
Ve gelirsen bir gün
Kuşları döndüğünde göklerin
Ve nergizler göz kırparya güneşe,
İşte o zaman gel,
Demli bir yanlızlıkla karşılarım telaşlarını
Döner kapımızdan ayrılık usulca
Bir mevsim seçersin beşince olan,
Saati yirmi beş gösteren
Sen ben olursun bende sen…

Kadirhan TÜRKOĞLU

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.