Gümüşhane Şiir Sitemize hoşgeldiniz, 26 Ocak 2022

SES VE DUVAR

Seni vuruyorum,
Kabzası gül işlemeli silah elleri.
Sanki sonsuz duvarlar aramızda; sesim yankısız
Yüreğim kardelenli dağların ıssız avcısı.
Yakmalıyım güneşe akan ırmakları
Kalbim, sabırla yıkanmış bir deniz sancısı.

Gündoğumları ilk ışıklarını sana adamıştı
Bunu yalnız ben biliyordum
Yüzün duru ve inanılmaz aydınlıktı. Bana sordun:
Neden benim dünyama geldin? Bilmiyordum.
Belki de hayat sokaklarındaki tek izdin
Bir imbatın körfeze inen; her önüme
Gelene sorduğum ve herkesin bir başkasına sorduğu:
—Adını şarkılardan mı almış
—yoksa şehrin eline tutuşturan
Bir nergis kokusu mu?

Seni vurdum,
Dediler “Ölümsüzlüğün adıdır o, bitmez…”
Düştüm kendime yabancı çığlıklarla yollara
Bekledim gündoğumlarını, geçen mevsimleri
Sarhoştum, günahımı sorguluyordu yokluğun
Sesini duyuyordum, yansır gibiydi tüm duvarlara
İnce kıvrımlı bir ecenin salınıp gezmeleri.

Derler ki sevginin evi bilinmez
O, bütün ovalarda, sonsuz uçurumlarda gezinir
Hem coşturur içimizi, hem yaraya tuz basar
Sadece ay ışığı aşkın ülkesine ışık tutar.

  • Aşk
  • 8 Ocak 2015 tarihinde eklendi.
  • Yorum Yaz
  • 696 kez görüntülendi

A. Baha ÖNEM

Sitemizde şaire ait toplam 5 eser bulunmaktadır. Şairin sayfasına gitmek için tıklayın.

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.